Waaiers en handgebaartjes bij Kagrra,
Posted on Aug 28, 2008 under Concert Verslagen |Band: Kagrra,
Lokatie: Tivoli de Helling, Utrecht
Datum: 20 augustus 2008
Woensdag 20 augustus trad de Japanse formatie Kagrra, (de juiste schrijfwijze is Kagrra met een komma erachter) op in Tivoli de Helling. Bij aankomst staat er al een behoorlijk lange rij te wachten. Eigenlijk langer dan dat we ooit eerder bij de Helling zagen. De deuren zijn al open maar de lange rij gaat niet erg vlot naar binnen.
Het lijkt er op dat iedereen streng wordt gefouilleerd, maar als we eindelijk bij de deur aankomen blijkt het te gaan om een leeftijdscontrole. Alle jeugdige fans moeten een legitimatie tonen waarna ze als ze oud genoeg blijken te zijn een polsbandje omkrijgen waarmee alcohol kan worden gekocht.
Als we eindelijk binnen zijn blijkt de Helling al flink gevuld te zijn met vooral veel jeugdige fans waarvan een groot aantal met een waaier is gewapend. Als al het publiek binnen is geraakt is het tijd om te beginnen. Er is geen voorprogramma en de hoofdact stapt om kwart voor 8 al het podium op. En dat is zelfs nog een kwartier later dan aanvankelijk de bedoeling is. Kagrra, met zanger Isshi voorop wordt enthousiast onthaalt door de fans. Zanger Isshi valt vooral op door zijn handgebaartjes en het gezwaai met zijn waaier. Een voorbeeld dat door vele fans wordt gevolgd.
Kagrra, speelt pop-rock waarbij de zang in het Japans is. De songs van de laatste CD ‘Core’ zijn wat steviger dan het oude materiaal. Het is jammer dat er tijdens het concert net iets te lange stiltes tussen de nummers in vallen. Hierdoor gaat de vaart er een beetje uit. Al malen de fans daar niet om.
Kagrra, begint met ‘Kotodama’. De Helling veranderd gelijk in een deinende menigte waarvan velen de bewegingen van Isshi feilloos nadoen.
Daarna volgen nummers van de laatste CD “Core” als het poppy ‘Shigatsu Tsuitachi’, de rocker ‘Guilty’ en het swingende ‘Kamikaze’.
Zanger Isshi heeft een spiekbriefje waarop verschillende zinnen in het Nederlands staan. Zo vraagt hij het publiek of ze het naar hun zin hebben en blij zijn. Waarschijnlijk weet hij zelf niet wat hij zegt maar de enthousiaste reacties van de fans brengen een grote glimlach op zijn gezicht.
Bassist Nao waagt zich niet aan het Nederlands maar hij is “happy to be here” en vraagt dan “Do you want me?”. Natuurlijk willen de fans hem wel hebben. En hij besluit met “You can have me”. Het publiek schreeuwt het uit en de avond kan dan helemaal niet meer stuk voor de visual kei fans.
In de tweede helft van de set zit het nummer ‘Utakata’. Gitarist Sin bespeelt hierin de Japanse traditionele koto. De andere gitarist Akiya speelt in dit nummer op een akoestische gitaar. Verder zien we op het podium drummer Izumi die continue met een grote glimlach achter z’n drumstel zit en de uitstekende bassist Nao.
De set wordt besloten met ‘Rin’, ‘Genei no katachi’ en ‘Urei’. Maar dan is de koek op en verlaat de band na een uurtje al het podium. De fans schreeuwen fanatiek voor een toegift maar de band laat wel heel lang op zich wachten.
Na tien minuten keert Kagrra, uiteindelijk toch terug op het podium. Alle 5 de bandleden hebben nu een Kagrra, t-shirt aan en Isshi zegt na de eerste toegift ‘dit is het laatste nummer maar ik hoop jullie weer te zien’. Nog eenmaal rockt de band er op los en dan is het afgelopen.
Het is net 21.00 uur geweest. Een tijdstip dat menig concert pas begint. Al wordt de zaal nog wel ingericht voor de gebruikelijke signeersessie bij Japanse bands. Iedereen die daar zin in heeft mag een handtekening laten zetten op Kagrra, merchandise door de bandleden.
MySpace Link